Allah Kelamı Kur’an, Kâinatın Efendisi
olan Rabbimiz Hazreti Allah’ı en güzel sıfatlarıyla tanıtan muhteşem bir
kitaptır. İçi, bütün âlemlere rahmet olarak gönderilmiş mücevherlerle dolu bir
definedir. Bu kitap insanlık için barış, huzur ve mutluluk vaat etmektedir ve
hiç şüphe yok ki yakın istikbalimizde tüm insanlığa mürşit olacaktır.
Yukarıda söylenen söz birçok insana çok
iddialı gelebilir. Fakat bu bilgi bizlere gerek Tanah gerekse Kur’an ayetlerinden
aktarılmıştır. Rabbimiz, olacak bir şeyi bizlere önceden bildirmiştir. Eğer
sözü veren Allah ise, o zaman O’nun vaadinde asla ihtilaf olmaz ve verdiği
sözler mutlaka gerçekleşecektir.
Bu makalemizin amacı Rabbimizin az önce
sözü edilen vaadini bizzat O’nun vahyinde görmek olacaktır. Hedefimize ulaşmak
için Tanah ve Kur’an ayetlerini sunacak, sonrasında da bu bilgileri
sentezleyeceğiz. Bu ayetleri paylaşmanın öncesinde ise hemen konumuza kısa bir
giriş ile başlayacağız.
‘İsa Mesih’in Dünyaya İkinci Gelişi’ makalesinde
açıkça belirtildiği gibi, Rabbimiz, birçok peygambere gönderdiği kitaplarda kıyametten
önce tüm dünyanın sadece kendisine kul olacağını bildirmiştir. Yine aynı
makalede ifade edildiği gibi, bu müthiş hadise “El Mesih” tarafından
gerçekleştirilecektir. Burada bizim dikkatimizi çeken husus ise, İsrail’in
geleceğini ilgilendiren bu olayın Tanah ve Kur’an ayetlerinde bir şarta bağlı
olmasıdır ve bu şart gerçekleşmediği sürece asla ve kat’a Rabbin “Büyük İsrail”
vaadi gerçekleşmeyecektir. Şimdi konu ile ilgili Kur’an ayetini tekrar
hatırlayalım:
“Ey
İsrailoğulları. Bana verdiğiniz sözü tutun, ta ki Ben de size olan ahdimi
yerine getireyim!” (2:40)
Görüldüğü üzere ‘İsa Mesih’in Dünyaya
İkinci Gelişi’ makalesinde listelendirilen Rabbimizin İsrailoğullarına vaat
etmiş olduğu vaatler bir şarta bağlanmıştır, o da İsrailoğullarının Allah’a
vermiş oldukları sözün yerine getirilmesidir. Şimdi de Rabbimiz tarafından
koşulan bu kondisyonu Tanah ayetlerinde inceleyelim:
“Bugün
size ilettiğim buyruklar uyarınca siz ve çocuklarınız Rabbiniz Allah’a
döner, bütün yüreğinizle, bütün canınızla O’na uyarsanız, Tanrınız size merhamet edecek, sizi
sürgünden geri getirecek. Sizi dağıttığı ulusların arasından yeniden
toplayacak. Dünyanın öbür ucuna sürülmüş olsanız bile, Rabbiniz Allah sizleri
toplayıp geri getirecek. Sizi atalarınızın mülk edindiği ülkeye ulaştıracak.
Orayı miras alacaksınız.” (Yasanın Tekrarı 30:3)
Görüldüğü gibi yukarıdaki ayetin altı çizili
bölümünde İsrailoğullarının İsrail topraklarına sağ salim dönmeleri Rabbin
buyruklarına uyma koşuluna bağlanmaktadır. Bir sonraki ayette ise Rab bütün
İsrailoğullarını onlara göndermiş olduğu buyruklarının tamamının dinleneceğini
müjdelemektedir:
“Siz
yine Rabbin sözüne kulak verecek, bugün size ilettiğim buyrukların hepsine
uyacaksınız. Rabbiniz el attığınız her işte sizi başarılı kılacak; çok sayıda
çocuğunuz olacak, hayvanlarınızın yavruları, toprağınızın ürünü bol olacak. Rab
atalarınızdan nasıl hoşnut
kaldıysa, sizden de öyle hoşnut
kalacak ve sizi başarılı kılacak. Yeter ki, Rabbinizin sözünü dinleyin, bu
Yasa Kitabı’nda yazılı buyruklarına, kurallarına uyun ve bütün yüreğinizle,
bütün canınızla O’na dönün.” (Yasanın Tekrarı 30:8-10)
Allah’ın İsrailoğullarına verdiği vaatler
ne zaman gerçekleşecek?
Az önceki ayetleri gözlemledikten sonra
akıllara “İsrailoğullarına Rabbimizin vermiş olduğu vaatlerin henüz
gerçekleşmemesinin sebebi nedir?” sorusu gelmektedir. Bunu cevaplamak zor
değildir, zira ayetlerden anlaşılacağı üzere Rabbin İsrailoğullarına emrettiği
buyrukların henüz tamamının yerine getirilmediğidir. Bu buyruklar hangi
buyruklardır diye düşünelim: Allah’ın İsrailoğullarına vaat ettiklerinin
büyüklüğüne bakılacak olursa, uyulmasını arzuladığı buyruğu da o nispette büyük
olmalıdır. Burada kastedilen emirler, yüzeysel ve basit emirler olmamalıdır.
Bunlardan çok daha önemli, insanlık tarihini etkileyecek büyüklükte olmalıdır.
Konuya bu perspektiften bakıldığında Tevrat’a az da olsa hakim olanların gözüne
aşağıdaki ayet ilişmektedir:
“Onlara kardeşleri arasından senin gibi bir peygamber
çıkaracağım. Sözlerimi O’nun ağzından işiteceksiniz. Kendisine buyurduklarımın
tümünü onlara bildirecek. Adıma konuşan peygamberin ilettiği sözleri dinlemeyeni
Ben cezalandıracağım.”
(Yasa’nın Tekrarı 18:18-19)
Bu ayeti seçmemizin nedeni içinde
bulunan “Kendisine buyurduklarımın
tümünü onlara bildirecek” cümlesidir. Zira az önceki Tanah ayetlerinde
Allah’ın İsrailoğullarına verdiği vaatlerin yerine getirilmesi için şart olarak
bu ifade koşuluyordu. Şimdi hemen bu ayeti detaylarıyla inceleyip Rabbin
vaadinin henüz gerçekleşmemesinin sebebinin bu ayet olup olmadığını
araştıralım:
Yukarıdaki ayet Allah’ın Musa Peygambere
gönderdiği ayettir. Görüldüğü gibi Musa Peygambere kendisinden sonra onun gibi
bir peygamber geleceği müjdelenmiştir. Eğer böyle bir peygamber geldiyse ve
Allah’ın o peygamber kanalıyla gönderdiği buyruklara uyulmuyorsa, işte o zaman
İsrailoğullarına verilmiş vaatlerin neden henüz gerçekleşmediği anlaşılmış olacak
demektir. Konu hakkında felsefî açıdan biraz düşünelim:
Ayette geçen “senin gibi” kelimesiyle acaba ne ifade edilmek istenmiş
olabilir? Bu ifade çok kapsamlıdır. Örneğin “senin gibi şanı yayılmış” bir peygamber denilmek istenmiş
olabilir. Eğer bu şekilde düşünülecek olursa karşımıza iki alternatif çıkar:
1.si İsa Mesih, 2.si ise Muhammed (Ahmet) Peygamberdir. Zira bu ikisi de Musa Peygamber
ile dünya üzerinde tanınmış peygamberlerin başını çekmektedirler. Öte yandan “senin gibi şeriat sahibi” anlamı
kullanılacak olursa, az önceki ikili alternatif ikiden bire inmiş olur, zira
İsa Mesih’in şeriati “Bir yanağına
tokat atana diğerini dön” iken, Muhammed Peygamberinki Musa Peygamberinkiyle
aynı olan “Kısasa kısas”tır. Üçüncü olarak peygamberlik bakımından “senin gibi” kastedilmişse, o zaman
yine oklar Muhammed Peygamberi gösterir, zira ne Musa ne de Muhammed Peygamberin
“El Mesih” sıfatları vardı, fakat ikisi de Kur’an’a göre hem Resul hem de
Nebilerdi. İsa Mesih diğer peygamber içinde hem Resul, hem Nebi ve aynı zamanda
da Mesih olan tek peygamberdir. Dördüncü olarak ise “senin gibi” denilmekle Musa peygamberin doğumu kastedilmiş de
olabilir. Eğer bu şekilde ise buradan yine Muhammed Peygamber anlaşılır, zira
İsa Mesih, yeryüzünde babasız dünyaya gelen tek insan olması hasebiyle ne Musa
ne de Muhammed Peygambere benzer.
Ayette geçen diğer bir husus ise “onlara kardeşleri arasından”
ifadesidir. Allah burada Musa Peygamberle konuşurken, Musa Peygamberin muhatabı
olan İshakoğullarının kardeşleri arasından bir peygamber çıkaracağını
bildirmektedir. Bilindiği gibi İshakoğullarının kardeşleri İsmailoğullarıdır.
Eğer burada “onlara kendi aralarından”
ifadesi kullanılsaydı, o zaman ayette müjdelenen peygamber İsa Mesih veya
İshakoğullarına gönderilmiş başka bir peygamber olabilirdi. Fakat ayetteki “kardeşleri arasından” ifadesi
doğrudan doğruya müjdelenen peygamberin İsmailoğullarından geleceğini
belirtmektedir. Bilindiği gibi İsmailoğulları arasında Muhammed peygamberden
başka hiçbir peygamber zuhur etmemiştir. Yasa’nın Tekrarı kitabından müjdelenen
peygamberin Muhammed (Ahmet) Peygamber olduğu kesinleşmektedir.
Yine aynı ayette sözü edilmesi gereken
son husus ise “Sözlerimi O’nun
ağzından işiteceksiniz” ifadesidir. Kur’an’ı hakkıyla inceleyen herkes
şahittir ki, o, öğretileriyle, içerdiği bilgilerle, bilimsel ve matematiksel
mucizeleriyle şüphesiz Allah Kelamı’dır. Ayrıca birçok ayetin başındaki “Kul”
yani “Söyle!” emri, konuşanın Ahmet Resul değil, bizzat Allah olduğunu kanıtlar
ve bu hadise “Sözlerimi O’nun ağzından
işiteceksiniz” ifadesiyle tam tamına örtüşmektedir. Bu açıklamalardan
sonra az önceki konu başlığında sorduğumuz sorunun cevabı da verilmiş
olmaktadır. Yasa’nın Tekrarı 18:18-19’da belirtilen peygamber, delilleriyle
görüldüğü gibi Ahmet Resul ise, İsrailoğullarına Rabbin verdiği vaatler ancak
ve ancak onların Allah Kelamı olan Kur’an’ı kabulüyle gerçekleşecektir. Bu
müthiş hadise, Tevhid inancının dünya geneline İsrailoğulları tarafından Kur’an
ile yayılacağı müjdesi anlamına gelmektedir. Kur’an “Büyük İsrail” için
Tanah’ta da müjdelendiği gibi yeni bir ruh olacaktır:
“Onlara
tek bir yürek vereceğim, içlerine YENİ BİR RUH koyacağım. İçlerindeki
taş yüreği çıkarıp onlara etten bir yürek vereceğim.” (Hezekiel 11-19)
“Size
yeni bir yürek verecek, içinize YENİ BİR RUH
koyacağım. İçinizdeki taştan yüreği çıkaracak, size etten bir yürek vereceğim.
Ruhumu içinize koyacağım; kurallarımı izlemenizi, buyruklarıma uyup onları
uygulamanızı sağlayacağım.” (Hezekiel 36:26-27)
Kur’an ise Hezekiel Peygamberin bu
kehanetini tasdiklemektedir:
“Biz böylece sana katımızdan BİR RUH vahyettik. Sen kitap
nedir iman nedir bilmezdin. Ancak onu, dilediğimiz kulları doğruya ulaştıran
bir ışık kıldık. Sen elbette doğru yola kılavuzluk ediyorsun.” (42:52)
Kur’an, İsrailoğulları için yeni bir
antlaşma olacaktır ve inananları Tanah’ın yükümlülüklerinden kurtarıp, onlara
pratiğe geçirilmesi çok daha kolay bir yaşam sistemi sunacaktır. Bilindiği gibi
Kur’an, Muhammed Peygamberin vefatından en az iki asır sonra kaleme alınmış
sözde hadis kitaplarındaki ritüelleri onaylamamaktadır. Kur’an’daki Din’de
ritüel yoktur:
“Ama
o günlerden sonra İsrail halkıyla yapacağım antlaşma şudur, diyor Rab; ‘Yasamı
içlerine yerleştirecek, yüreklerine yazacağım. Ben onların Rabbi olacağım,
onlar da Benim halkım olacak. Bundan böyle kimse komşusunu ya da kardeşini,
‘Rabbi tanıyın’ diye eğitmeyecek. Çünkü küçük büyük hepsi tanıyacak Beni’ diyor
Rab...” (Yeremya 31:33-34)
Kur’an, Mesih’in Ehl-i Kitap’a sunacağı
Tanah’ta müjdelenmiş Şalom Antlaşması’dır.
‘İsa Mesih’in Dünyaya İkinci Gelişi’ makalesinde
de belirtildiği gibi, İsrailoğullarının Allah’ın tüm buyruklarını yerine
getirmesi kendilerine Mesih tarafından sunulacak Kur’an ile vuku bulacaktır.
Yukarıda çeşitli ayetlerde de izah edilmesinin yanında, aşağıdaki ayette de
Rabbimiz Arapçada ‘İslam’ anlamına gelen ‘Şalom’ antlaşmasını İsrailoğullarına
sunacağını Hezekiel Peygamber tarafından müjdelemiştir:
“Kulum Davut [1] onların kralı olacak, hepsinin
tek çobanı olacak. Benim buyruklarımı izleyecek, kurallarıma uyacak, onları
uygulayacaklar. Kulum Yakup’a verdiğim, atalarınızın yaşadığı ülkeye
yerleşecekler. Kendileri, çocukları, çocuklarının çocukları Ebediyet için orada
yaşayacaklar. Kulum Davut Ebediyetle onların önderi olacak Onlarla
Şalom antlaşması yapacağım. Ebediyet’in Antlaşması onlarla olacak. Onları
yeniden oraya yerleştirip sayıca çoğaltacağım. Mabedimi Ebediyet için onların
ortasına kuracağım. Konutum aralarında olacak; onların Rabbi olacağım, onlar da
benim halkım olacak. Mabedim sonsuza dek onların arasında oldukça uluslar
İsrail’i kutsal kılanın ben Rab olduğumu anlayacaklar.” (Hezekiel
37:24-28)
İsrailoğulları kimlerdir?
İsraloğulları terimi günümüzde ne yazık
ki İslam-Hadis literatüründen ve Yahuda halkından ötürü sadece bir ırk ile
sınırlandırılmaktadır. Bu ise Kur’an’a inanan birçok kimsenin aklını
kurcalamaktadır: “Nasıl olur da Allah, bir insan ırkını sadece kan bağı
dolayısıyla ön plana çıkarır? Halbuki Rabbimiz çeşitli Kur’an ayetlerinde
inananların üstün olduklarını vurgulamaktadır.” Bunun cevabı yine tarih
bilgisinde yatmaktadır.
Bilindiği gibi İsrail ismi Allah
tarafından Yakup Peygambere verilen isimdir. Yakup Peygamberin oğlu Mısır’a
gidip orada devlet yönetiminde yer edinince ailecek oraya taşınmışlar ve burada
uzun yıllar ikamet etmişlerdir. Bundan sonra da orada sadece Allah’a inanmışlar
ve birçok insanın da Allah’ın Dini’ne girmesine vesile olmuşlardır. Musa’nın
kayın babası olan Yetro’nun Musa peygamber sayesinde Allah’ı tek ilah olarak
kabul etmesi gibi... Bu şekilde birçok insan Allah’ı Tek Rab olarak kabul
ederek ‘İsrailoğlu’ olmuşlardır.
Günümüzde de aynı şey geçerli olacaktır.
Bugünkü Yahudi ve Hristiyanlar olan İsrailoğullarının Kur’an’ı kabul etmesiyle
tüm dünyadaki Muvahhitler İsrailoğlu kimliği altında birleşecek ve Rab
tarafından yalnız Allah’a dönüldüğü için diğer milletlerden üstün
tutulacaklardır.
Taner Eon DEMİRCİ LOPEZ
-------
[1] Hezekiel peygamber Davut peygamberden sonra
gelmiştir. Ayetin başında kendisinden önce gelip vefat etmiş olan Davut
peygamberin ileride İsrail’in başı olacağınu müjdelemiştir. Bu ise vefat etmiş
biri için olanaksızdır. Bunun sebebi Tanah’ta kullanılan edebî kriterdir.
Tanah’ta Davutoğlu lakaplı olmasından ötürü Mesih için ‘Kulum Davut’ ifadesi kullanılmaktadır. Dolayısıyla burada bahsedilen
şahıs İsa Mesih’tir.
[1] Yeremya 33:14-17, Hezekiel 34:23-30’da aynı
pasajlar daha birçok başka pasajda yer almaktadır...
[2] 2:105, 109; 3:64, 65, 69, 70, 71, 72, 75, 98, 99,
110, 113, 199; 4:123, 153, 159, 171; 5:15, 19, 59, 65, 68, 77; 29:46; 33:26;
57:29; 59:2, 11; 98:1, 6
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder