İMRAN MERYEM'İN BABA'SI MIDIR YOKSA ATA'SI MI?

Son zamanlarda gerek ateist gerek bazı kur’anist veya neo-sünni kesimlerde Kur'an'da bahsedilen İsa Mesih ile Hristiyanların inandıkları İsa Mesih'in aynı kişi olmadığına dair paylaşımlar sergilenmekte. Bunun yanında, Kur'an'daki İsa Mesih'in annesi olan Bakire Meryem'in de Hristiyanların inandıkları Bakire Meryem değil de Musa ve Harun peygamberin ablası olan Meryem olduğunu iddia etmekteler. Bu türlü fikirlerden faydalanan Jay Smith gibi evanjelist misyonerleri de Muhammed'in Kur'an'ı uydurduğunu ve uydururken de büyük bir tarihi yanlış yaptığını öne sürmekteler.

Öncelikle belirtmeliyim ki tüm fikirler saygıya değer fikirlerdir. Ortaya yeni bir fikirle gelen insanlar bu fikirleri yüzünden eleştirilmemeli, bizzat sergiledikleri fikirlerin doğrulukları test edilmelidir. Ben de bu yazımda bu konuya açıklık kazandırmaya çalışacağım. Dilerseniz şimdi Kur'an'daki İsa ile Hristiyanların inandıkları İsa'nın aynı olmadığını öne süren görüşün baz aldıkları bilgileri ortaya koyalım:

1) Kur'an'ın 3:35 ayeti:

“İmran’ın dişisi demişti: Ben karnımda olanı sana hür olarak adadım. Sen bunu kabul buyur. Muhakkak ki sen işiten ve her şeyi en iyi bilensin.”

Yukarıda bahsettiğimiz teze argüman olarak sunulan 3:35 ayetinde Meryem'i dünyaya getiren bayanın Rabbine karnındaki çocuğu adadığını gözlemlemekteyiz. Ayette bu bayanın ismi verilmemekte, fakat onun yerine bu bayan "İmran'ın dişisi" olarak anılmakta. Buradan yola çıkılarak Kur'an'daki Meryem'in annesinin aslında 2000 sene önce yaşamış Hanna değil de, ondan yaklaşık 1500 sene önce yaşamış İmran'ın hanımı Yokabet olduğu öne sürülmekte.

2) Kur'an'ın 19:27 ayeti

“Ey Harun’un kız kardeşi. Senin baban kötü bir adam değildi. Ve senin annen de iffetsiz değildi.”

Bu ayette ise Meryem'in Harun'un kız kardeşi olduğundan bahsedilmekte. Dolayısıyla bu bilgi az önce belirtilen tez ile birleştirildiğinde Kur'an'ın tarihi bir yanlışlık yaptığını savunan kesim için gerçekten de önemli bir argüman oluşmakta. Diğer bir ifadeyle, bu bilgiler ele alındığında bu kesimin söylemek istediği şudur: "Kur'an'da eğer Meryem'in babasının ismi İmran ve kardeşinin ismi de Harun olarak belirtiliyorsa o zaman bu, Kur'an'ın büyük bir tarihi karışıklık yaptığının delili ve Kur'an'ı Muhammed'in uydurduğunun da ispatıdır. Çünkü Kur'an'da bahsedilen Meryem, İsa zamanında yaşamış Meryem değil, ondan yüzyıllar önce yaşamış İmran'ın kızı ve Musa ve Harun'un da ablası olan Meryem'dir. Yani Kur'an iki Meryem'i karıştırmış ve bu şekilde de Allah Kelamı olmadığını ispatlamıştır."

Yukarıdaki bahsettiğimiz konunun ayrıntılarına değinmeden önce Kur'an'da bahsedilen İsa ile Hristiyanlıkta bahsedilen İsa'nın aynı olup olmadığını araştıralım. Bunu yapmak için bu iki İsa hakkında gerek Kur'an gerekse Hristiyanlık Evanjellerinde yer alan bilgileri karşılaştıralım:

Kur'an'daki İsa / Hristiyanlıktaki İsa:

BABASIZ DÜNYAYA GELDİ / BABASIZ DÜNYAYA GELDİ

KUTSAL RUH İLE DESTEKLENDİ / KUTSAL RUH İLE DESTEKLENDİ

ZEKERİYA ANNESİNİ HİMAYE ETTİ / ZEKERİYA ANNESİNİ HİMAYE ETTİ

YAHYA TARAFINDAN MÜJDELENDİ / YAHYA TARAFINDAN MÜJDELENDİ

"ALLAH’IN OĞLU" DENDİ / "ALLAH’IN OĞLU" DENDİ

ŞEHİT EDİLDİ / ŞEHİT EDİLDİ

"EL MESİH" ÜNVANINI ALDI / "EL MESİH" ÜNVANINI ALDI

MUCİZE OLARAK ÖLÜLERİ DİRİLTTİ / MUCİZE OLARAK ÖLÜLERİ DİRİLTTİ

KÖRLERİN GÖZÜNÜ AÇTI / KÖRLERİN GÖZÜNÜ AÇTI

CÜZZAMLILARA ŞİFA OLDU / CÜZZAMLILARA ŞİFA OLDU

Bütün bu yukarıdaki veriler göz önünde bulundurulduğunda öncelikle söylememiz gereklidir ki Kur'an'daki İsa Mesih ile Hristiyanlıktaki İsa Mesih'in aynı kişi olmadığını savunmanın ele alınabilir hiçbir dayanağı yoktur. Dolayısıyla burada araştırmamız gereken konu Kur'an'daki İsa'nın Hristiyanlıktaki İsa ile aynı olup olmadığı değil, Kur'an'daki İsa'nın ne zaman dünyaya geldiği bilgisidir. Bilindiği gibi gerek Roma tarihi kaynakları gerekse Hristiyanlık kanonik ve apokrif evanjelleri İsa'nın Hükümdar Herodes ölmeden 2 sene evvel dünyaya geldiği ve M.S. 33 tarihinde ise çarmıha gerildiğini belirtmektedirler. Fakat bu yazımızda ele aldığımız teze göre, İsa Milatta değil M.Ö. 1500 tarihinde dünyaya gelmiştir.

Şimdi konumuza dönelim ve detaylı bir inceleme yapalım. Ne yazık ki, gerek ateist kesim, gerek kuranist veya neo-sünni kesim Kur'an'ı araştırdıklarında Tevrat ve Tanah'taki bilgileri göz önünde bulundurmamaktadırlar. Dolayısıyla günümüz araştırmacıları kendi ayetlerinde defaatle Tevrat'ı doğruladığını belirten Kur'an'ı araştırırken Tevrat'ı öğrenme ve anlama gayretine girişmemektedirler. Yukarıda ortaya atılan tez ve bu tezin savunucuları da ne yazık ki Tevrat ve Tanah teolojisinden yoksun oldukları için bu konu üzerinde temelsiz fikirler üretmektedirler. Şimdi dilerseniz hemen Tevrat'taki bilgilere geçelim:

Çıkış 2:1- “Levili bir adam kendi oymağından bir kızla evlendi. 2- Kadın gebe kaldı ve bir erkek çocuk doğurdu. Güzel bir çocuk olduğunu görünce, onu üç ay gizledi. 3- Daha fazla gizleyemeyeceğini anlayınca, hasır bir sepet alıp katran ve ziftle sıvadı. İçine çocuğu yerleştirip Nil kıyısındaki sazlığa bıraktı. 4 -Çocuğun ablası kardeşine ne olacağını görmek için uzaktan gözlüyordu. 5- O sırada firavunun kızı yıkanmak için ırmağa indi. Hizmetçileri ırmak kıyısında yürüyorlardı. Sazların arasındaki sepeti görünce, firavunun kızı onu getirmesi için hizmetçisini gönderdi. 6- Sepeti açınca ağlayan çocuğu gördü. Ona acıyarak, “Bu bir İbrani çocuğu” dedi. 7- Çocuğun ablası firavunun kızına, “Gidip bir İbrani sütnine çağırayım mı?” diye sordu, “Senin için bebeği emzirsin.” 8- Firavunun kızı, “Olur” diye yanıtladı. Kız gidip bebeğin annesini çağırdı. 9- Firavunun kızı kadına, “Bu bebeği al, benim için emzir, ücretin neyse veririm” dedi. Kadın bebeği alıp emzirdi. 10- Çocuk büyüyünce, onu geri getirdi. Firavunun kızı çocuğu evlat edindi. “Onu sudan çıkardım” diyerek adını Musa koydu.”

Yukarıda belirtilen Tevrat ayetinde Musa'nın babası olan İmran'ın Levi kabilesinden olduğu gözlemlenmektedir. Görüldüğü gibi İmran'ın eşi dünyaya getirdiği evladının bir erkek olduğunu görünce korkuya kapılmakta; çünkü o dönemde Firavun Mısırlı olmayan erkek çocukları katletmektedir. Şimdi ise aşağıdaki ayetleri inceleyelim:

Sayılar 3:5 “Rab Musa’ya şöyle dedi: 6- “Kâhin Harun’a yardım etmek üzere Levi oymağını çağırıp görevlendir. 7- Buluşma Çadırı’nda Harun’la bütün topluluk adına konutla ilgili hizmeti yürütsünler. 8- Buluşma Çadırı’ndaki bütün eşyalardan sorumlu olacak, İsrailliler adına konuta ilişkin hizmeti yerine getirecekler. 9- Levililer’i Harun’la oğullarının hizmetine ver. İsrailliler arasında tümüyle onun hizmetine ayrılanlar onlardır. 10- Kâhinlik görevini sürdürmek üzere Harun’la oğullarını görevlendir. Kutsal yere onlardan başka her kim yaklaşırsa öldürülecektir.”

Sayılar 8:16-“ Sen onları arındırıp adak olarak adadıktan sonra, Levililer Buluşma Çadırı’ndaki hizmeti yerine getirmeye başlayacaklar. Çünkü İsrailliler arasından Levililer tümüyle bana verilmiştir. İlk doğanların, İsrailli kadınların doğurdukları ilk erkek çocukların yerine onları kendime ayırdım.”

Bu ayetlerde anlaşılan, kendisine peygamberlik geldikten sonra Musa'ya Rabbi tarafından Levililerden doğan erkek çocukların özel olarak Mabet işlerine atandığı vahyedilmesidir. Bu ayetlerde buna ek olarak Musa'nın kardeşi olan Harun'un çocuklarının özel olarak bu işle meşgul olması gerektiği vurgulanmaktadır. Bu nedenden dolayıdır ki Harunoğulları İsrail tarihinde her zaman mabede adanan insanlar ile özdeşleştirilmiştir. Şimdi gelgelelim Meryem'in annesinin Kur'an'daki duasına:

3:35 “İmran’ın dişisi demişti: Ben karnımda olanı sana hür olarak adadım, Sen bunu kabul buyur. Muhakkak ki Sen işiten ve her şeyi en iyi bilensin.”

Görüldüğü gibi bu yukarıdaki duayı yapan kadın mutlaka yukarıda belirtilen Tevrat ayetini

bilerek yapmış olmalıdır.

Yani İsa'nın annesi olan Meryem'in, Hanna'nın değil de Yokabet'in kızı olması ihtimali söz konusu değildir. Çünkü Yokabet daha çocuk sahibi olmadan önce Rabbin Levililerin ilk çocuklarını mabede hizmet için isteyeceğini bilmiyordu. Levililerin ilk erkek çocuklarının mabede adanma olayı Yokabet'in oğlu Musa büyüyüp peygamber olduktan sonra vahyedilen bir hadisedir. Yokabet'in bu duayı yapma olasılığı yoktur.

Yukarıda bahsedilen bilginin yanında, Kur'an'daki 3:35 duasını yapan hanımın Yokabet olmadığını ispatlayan başka bir bilgi daha vardır. O da Yokabet'in Musa'yı dünyaya getirdiğinde korkuya kapılıp üzülmesi olayıdır. Eğer Yokabet 3:35'teki duayı yapmış olsaydı, dünyaya getirdiği evladın erkek olmasından korkup üzülmez, bilakis isteğine eriştiği için sevinçle dolardı. Çünkü Tevrat ayetlerine Rabbe hizmet için görevlendirilen bebekler erkek bebeklerdir. Yokabet'in Firavun zamanında Rabbinden mabede hizmet için bir evlat istemesi mümkün değildir. Çünkü gerek Tevrat ayetlerine göre, gerekse Kur'an ayetlerine göre Firavun Mısırlı olmayan erkek çocuklarını öldürmekteydi:

2:49 “Sizi Firavun ailesinden de kurtardık, Onlar size azabın en kötüsünü reva görüyor, oğullarınızı boğazlıyor, kadınlarınızı sağ bırakıyorlardı. Ve bunda size Rabbiniz tarafından büyük bir imtihan vardı.”

Şimdi ise Kur'an'da 3:35'teki duayı yapan kadının bebeğini dünyaya getirdikten sonraki reaksiyonuna bir göz atalım:

3:36 “Fakat onu doğurunca: ‘Rabbim, gerçekten ben onu kız olarak doğurdum’ dedi. Ve Allah, onun ne doğurduğunu çok iyi biliyordu. ‘Erkek, kız (çocuğu) gibi değildir. Ben onu, ‘Meryem’ diye isimlendirdim ve muhakkak ki ben, onu ve onun zürriyetini, taşlanmış şeytandan Sana sığındırırım’ dedi.”

Görüldüğü gibi Kur'an'da anlatılan Meryem'in annesi, Yokabet'in tam aksine, doğurduğu çocuğun erkek olmadığını görünce üzülüyor. Çünkü Meryem'i doğuran annede Yokabet gibi doğurduğu çocuğu ölümle tehdit eden Firavun korkusu yoktu. Meryem'i doğuran anne bir erkek doğurmak istemişti. Çünkü biliyor ki Levililerden mabede adanılması için istenenler, doğan ilk erkek çocuklar idi, kız çocukları değil. Dolayısıyla bu kadının Yokabet ile ilgisi yoktur.

Kur'an'da Meryem'e "Harun'un kız kardeşi" denmesinin sebebi nedir?

Az önce de gördüğümüz gibi Meryem'in annesi kim ise, bu kadının Levi sülalesinden olması zorunludur ve hatta Levi sülalesinden Harun ile ilişkilendirilmesi gerekmektedir. Ancak bu şekilde Meryem'in annesi 3:35'teki duayı yapabilir. Kur'an ayetleri ve birçok Evanjelde yer alan bilgiye göre Meryem, kız çocuğu olmasına rağmen yine de kendisini mabede adamış birisi olarak yaşamıştır:

3:37 “Rabbi Meryem'e hüsnü kabul gösterdi; onu güzel bir bitki şeklinde yetiştirdi. Zekeriya'yı da onun bakımı ile görevlendirdi. Zekeriya, onun yanına, mâbede her girişinde orada bir rızık bulur ve ‘Ey Meryem, bu sana nereden geliyor?’ der; o da: ‘Bu, Allah tarafındandır. Allah, dilediğine sayısız rızık verir,’ derdi.”

Kur'an'dan anlaşıldığı kadarıyla Meryem'in annesinin Levi kabilesinden geldiğini gözlemlemekteyiz. Ayrıca bu kabilenin de Harun'un kabilesinin kardeşi olduğunu anlamaktayız. Nitekim Luka Evanjelinde Meryem'in, Zekariya'nın hanımı Elisabet ile akraba olduğunu gözlemlemekteyiz:

Luka 1:36 Meryem meleğe, “Bu nasıl olur? Ben erkeğe varmadım ki” dedi. 35- Melek ona şöyle yanıt verdi: “Kutsal Ruh senin üzerine gelecek, Yüceler Yücesi’nin gücü sana gölge salacak. Bunun için doğacak olana kutsal, Tanrı Oğlu denecek. 36- Bak, senin akrabalarından Elizabet de yaşlılığında bir oğula gebe kaldı. Kısır bilinen bu kadın şimdi altıncı ayındadır.

Bunun yanında, M.Ö. 4 yılında ölen Kral Herodes zamanından yaşayan Elisabet'in ‘Harun'un kızı’ yani Harun sülalesinden geldiği de belirtilmektedir:

Luka 1:5 “Yahudiye Kralı Hirodes zamanında, Aviya bölüğünden Zekeriya adında bir kâhin vardı. Harun soyundan gelen karısının adı ise Elizabet’ti. 6 Her ikisi de Tanrı’nın gözünde doğru kişilerdi, Rab’bin bütün buyruk ve kurallarına eksiksizce uyarlardı.”

Bütün bu bilgiler bir araya getirildiğinde kendisini mabede adayan, Levi soyundan gelen, ve Harun'un soyundan gelen Elisabet'e akraba olan Meryem'e ‘Harun'un kız kardeşi’ denmesinin nedeni anlaşılmaktadır. Dikkat edilirse Meryem'e ‘Ey Musa ve Harun'un kız kardeşi’ değil sadece ‘Harun'un kız kardeşi’ denmiştir. Bunun nedeni, az önce de ifade ettiğimiz mabet ile alakalı olmasıdır.

Kur'an'da Meryem'in annesi hangi sebepten dolayı "İmran'ın dişisi" olarak adlandırılmıştır?

Geleneksel olarak Meryem'in annesinin İmran'ın hanımı olduğu düşüncesine sebep olan Kur'an ayetine geri dönelim:

3:35 “İmran’ın dişisi demişti: Ben karnımda olanı sana hür olarak adadım, Sen bunu kabul buyur. Muhakkak ki Sen işiten ve her şeyi en iyi bilensin.”

Ayette de açık olarak görüldüğü gibi "İmran'ın hanımı" ifadesi olarak anlaşılan zevcetü İmran (زوجة عمران) değil imraetü İmran (امرأة عمر) ifadesi kullanılmıştır. "İmrae" kelimesi Arapçada "dişi" demektir ve "kadın" anlamında kullanılır. "İmrae" kelimesi tek başına kullanıldığında "zevce" kelimesi gibi "evli kadın" anlamı taşımaz. Örnek olarak aşağıdaki Kur'an ayetlerini verebiliriz:

27:23 “Orada, onlara bir kadının hükümdâr olduğunu gördüm ve kendisine her şey verilmiş ve bir de çok büyük tahtı var.”

28:23 “Medyen suyuna varınca, orada hayvanlarını sulayan kalabalık bir gurup insanla karşılaştı ve onlardan biraz ötede, kendi hayvanlarını uzakta tutmaya çalışan iki kadın gördü ve onlara: ‘Derdiniz nedir?’ diye sordu. ‘Bu çobanlar, işlerini bitirip uzaklaşmadıkça, biz hayvanlarımızı sulayamıyoruz; çünkü biz kadınız, bu işleri görecek başka kimsemiz yok, babamız da pek yaşlı’ diye cevap verdiler.”

Bu ayetlerden de anlaşıldığı gibi "imrae" kelimesi "bir erkeğin anlaşmalı hanımı" anlamına gelen "zecv" kelimesi anlamını vermemektedir. Dolayısıyla "imrae" kelimesi her kullanıldığında "birisinin hanımı" anlamına gelme zorunluluğu bulunmamaktadır. Bu bilgi ve daha önceki Levi kabilesi bilgisini göz önüne bulundurduğumuz takdirde 3:35 ayetinin tam tercümesinin aşağıdaki gibi olması kanaati doğmaktadır:

3:35 “İmran (sülalesinin) bir kadını demişti: Ben karnımda olanı sana hür olarak adadım, Sen bunu kabul buyur. Muhakkak ki Sen işiten ve her şeyi en iyi bilensin.”

Ayeti bu şekilde anladığımızda Meryem'in annesinin niçin karnındaki bebeği Rabbine adadığını anlayabiliyoruz. Bütün bunları anlayabilmek için Tevrat bilgisi gerekmektedir. Buradan yola çıkılarak Kur'an'ın da çok geniş bir Tevrat bilgisine sahip olduğunu gözlemlemekteyiz.

Yukarıda yaptığımız bu tercüme bazı okurlarımız tarafından ‘zorlama’ olarak değerlendirilebilir. Fakat ortaya attığımız deliller bunun ‘zorlama’ olmadığını, bilakis teolojik bilgiye dayandığını ispatlamaktadır. Ayrıca, 3:35 ayetinin konteksti olan 3:33 ve 34 ayetlerini ele aldığımızda bu tercümemizin tam doğru olduğu ispatlanmaktadır:

3:33 “Muhakkak ki Allah, Âdem'i, Nuh'u, İbrahim'in ailesini ve İmran ailesini, âlemlerin üstüne seçti. 34 Onlar birbirinin neslindendir. Allah en iyi işitendir, en iyi bilendir.”

Görüldüğü gibi ele aldığımız ayetin konteksti nesil ve sülaleden bahsetmektedir. Tevrat ayetlerinde de belirtildiği gibi İmran sülalesi olan Levi nesli de Rab tarafından özel olarak seçilmiş bir kabiledir. Dolayısıyla 3:35'in az önce sunduğumuz gibi tercüme edilmesi kesinlikle "zorlama" değildir.

Meryem'in annesinin "hür" olması:

Yukarıda belirttiğimiz birçok delilden bu yana, İsa'nın annesi olan Meryem'in Musa ve Harun'un öz kızkardeşi olan Meryem olmadığının başka bir ispatı 3:35 ayetinin kendisidir. Bu ayeti tekrar inceleyelim:

3:35 “İmran (sülalesinin) bir kadını demişti: Ben karnımda olanı sana hür olarak adadım, Sen bunu kabul buyur. Muhakkak ki Sen işiten ve her şeyi en iyi bilensin.”

Dikkat edilecek olursa Meryem'in annesi, karnındaki bebeği Rabbe adadığında bunu ‘hür’olarak yapmaktadır.

Kur'an'ın ifadesi ‘muharraran’ (محررا) kelimesidir ve bu kelime ‘hürriyet’ (حرية) kelimesinden türemiştir. Gerek birçok Kur'an ayeti gerekse birçok Tevrat ayeti Musa ve Harun'un annesinin hür olmadığını, bilakis Firavun Hükümetine köle olduğunu belirtmektedir. 

Meryem'in annesinin tarih kitaplarında da belirtildiği gibi Hanna değil de Yokabet olduğunu farz etmek ayet ile birebir çelişmek demektir, zira Kur'an'ın ta kendisi Yokabet ve ailesinin köle olduğunu belirtmektedir. Bu son bilgi ile bu konu kesin olarak açıklığa kavuşmuştur.

Dolayısıyla Kur'an'da inanılan Bakire Meryem'den dünyaya gelmiş İsa Mesih ile Hristiyanlıkta inanılan Bakire Meryem'den dünyaya gelmiş İsa Mesih aynı kişilerdir ve aynı anda, yani Milatta dünyaya gelmişlerdir. Kur'an'da bahsedilen İmran, Meryem'in ‘baba’sı değil ‘ata’sı dır. Meryem'in annesi Levi kabilesinden olan Hanna, öz babası da birçok Evanjelde belirtildiği gibi Yahuda kabilesinden olan Yoakim'dir.

                                                                          Taner Eon DEMİRCİ LOPEZ

İSA MESİH ŞALON ANTLAŞMASI OLAN KUR'AN'I EHL-İ KİTAP'A SUNACAKTIR

Allah Kelamı Kur’an, Kâinatın Efendisi olan Rabbimiz Hazreti Allah’ı en güzel sıfatlarıyla tanıtan muhteşem bir kitaptır. İçi, bütün âlemlere rahmet olarak gönderilmiş mücevherlerle dolu bir definedir. Bu kitap insanlık için barış, huzur ve mutluluk vaat etmektedir ve hiç şüphe yok ki yakın istikbalimizde tüm insanlığa mürşit olacaktır.

Yukarıda söylenen söz birçok insana çok iddialı gelebilir. Fakat bu bilgi bizlere gerek Tanah gerekse Kur’an ayetlerinden aktarılmıştır. Rabbimiz, olacak bir şeyi bizlere önceden bildirmiştir. Eğer sözü veren Allah ise, o zaman O’nun vaadinde asla ihtilaf olmaz ve verdiği sözler mutlaka gerçekleşecektir.

Bu makalemizin amacı Rabbimizin az önce sözü edilen vaadini bizzat O’nun vahyinde görmek olacaktır. Hedefimize ulaşmak için Tanah ve Kur’an ayetlerini sunacak, sonrasında da bu bilgileri sentezleyeceğiz. Bu ayetleri paylaşmanın öncesinde ise hemen konumuza kısa bir giriş ile başlayacağız.

‘İsa Mesih’in Dünyaya İkinci Gelişi’ makalesinde açıkça belirtildiği gibi, Rabbimiz, birçok peygambere gönderdiği kitaplarda kıyametten önce tüm dünyanın sadece kendisine kul olacağını bildirmiştir. Yine aynı makalede ifade edildiği gibi, bu müthiş hadise “El Mesih” tarafından gerçekleştirilecektir. Burada bizim dikkatimizi çeken husus ise, İsrail’in geleceğini ilgilendiren bu olayın Tanah ve Kur’an ayetlerinde bir şarta bağlı olmasıdır ve bu şart gerçekleşmediği sürece asla ve kat’a Rabbin “Büyük İsrail” vaadi gerçekleşmeyecektir. Şimdi konu ile ilgili Kur’an ayetini tekrar hatırlayalım:

“Ey İsrailoğulları. Bana verdiğiniz sözü tutun, ta ki Ben de size olan ahdimi yerine getireyim!” (2:40)

Görüldüğü üzere ‘İsa Mesih’in Dünyaya İkinci Gelişi’ makalesinde listelendirilen Rabbimizin İsrailoğullarına vaat etmiş olduğu vaatler bir şarta bağlanmıştır, o da İsrailoğullarının Allah’a vermiş oldukları sözün yerine getirilmesidir. Şimdi de Rabbimiz tarafından koşulan bu kondisyonu Tanah ayetlerinde inceleyelim:

“Bugün size ilettiğim buyruklar uyarınca siz ve çocuklarınız Rabbiniz Allah’a döner, bütün yüreğinizle, bütün canınızla O’na uyarsanız, Tanrınız size merhamet edecek, sizi sürgünden geri getirecek. Sizi dağıttığı ulusların arasından yeniden toplayacak. Dünyanın öbür ucuna sürülmüş olsanız bile, Rabbiniz Allah sizleri toplayıp geri getirecek. Sizi atalarınızın mülk edindiği ülkeye ulaştıracak. Orayı miras alacaksınız.” (Yasanın Tekrarı 30:3)

Görüldüğü gibi yukarıdaki ayetin altı çizili bölümünde İsrailoğullarının İsrail topraklarına sağ salim dönmeleri Rabbin buyruklarına uyma koşuluna bağlanmaktadır. Bir sonraki ayette ise Rab bütün İsrailoğullarını onlara göndermiş olduğu buyruklarının tamamının dinleneceğini müjdelemektedir:

“Siz yine Rabbin sözüne kulak verecek, bugün size ilettiğim buyrukların hepsine uyacaksınız. Rabbiniz el attığınız her işte sizi başarılı kılacak; çok sayıda çocuğunuz olacak, hayvanlarınızın yavruları, toprağınızın ürünü bol olacak. Rab atalarınızdan nasıl hoşnut kaldıysa, sizden de öyle hoşnut kalacak ve sizi başarılı kılacak. Yeter ki, Rabbinizin sözünü dinleyin, bu Yasa Kitabı’nda yazılı buyruklarına, kurallarına uyun ve bütün yüreğinizle, bütün canınızla O’na dönün.” (Yasanın Tekrarı 30:8-10)

Allah’ın İsrailoğullarına verdiği vaatler ne zaman gerçekleşecek?

Az önceki ayetleri gözlemledikten sonra akıllara “İsrailoğullarına Rabbimizin vermiş olduğu vaatlerin henüz gerçekleşmemesinin sebebi nedir?” sorusu gelmektedir. Bunu cevaplamak zor değildir, zira ayetlerden anlaşılacağı üzere Rabbin İsrailoğullarına emrettiği buyrukların henüz tamamının yerine getirilmediğidir. Bu buyruklar hangi buyruklardır diye düşünelim: Allah’ın İsrailoğullarına vaat ettiklerinin büyüklüğüne bakılacak olursa, uyulmasını arzuladığı buyruğu da o nispette büyük olmalıdır. Burada kastedilen emirler, yüzeysel ve basit emirler olmamalıdır. Bunlardan çok daha önemli, insanlık tarihini etkileyecek büyüklükte olmalıdır. Konuya bu perspektiften bakıldığında Tevrat’a az da olsa hakim olanların gözüne aşağıdaki ayet ilişmektedir:

“Onlara kardeşleri arasından senin gibi bir peygamber çıkaracağım. Sözlerimi O’nun ağzından işiteceksiniz. Kendisine buyurduklarımın tümünü onlara bildirecek. Adıma konuşan peygamberin ilettiği sözleri dinlemeyeni Ben cezalandıracağım.” (Yasa’nın Tekrarı 18:18-19)

Bu ayeti seçmemizin nedeni içinde bulunan “Kendisine buyurduklarımın tümünü onlara bildirecek” cümlesidir. Zira az önceki Tanah ayetlerinde Allah’ın İsrailoğullarına verdiği vaatlerin yerine getirilmesi için şart olarak bu ifade koşuluyordu. Şimdi hemen bu ayeti detaylarıyla inceleyip Rabbin vaadinin henüz gerçekleşmemesinin sebebinin bu ayet olup olmadığını araştıralım:

Yukarıdaki ayet Allah’ın Musa Peygambere gönderdiği ayettir. Görüldüğü gibi Musa Peygambere kendisinden sonra onun gibi bir peygamber geleceği müjdelenmiştir. Eğer böyle bir peygamber geldiyse ve Allah’ın o peygamber kanalıyla gönderdiği buyruklara uyulmuyorsa, işte o zaman İsrailoğullarına verilmiş vaatlerin neden henüz gerçekleşmediği anlaşılmış olacak demektir. Konu hakkında felsefî açıdan biraz düşünelim:

Ayette geçen “senin gibi” kelimesiyle acaba ne ifade edilmek istenmiş olabilir? Bu ifade çok kapsamlıdır. Örneğin “senin gibi şanı yayılmış” bir peygamber denilmek istenmiş olabilir. Eğer bu şekilde düşünülecek olursa karşımıza iki alternatif çıkar: 1.si İsa Mesih, 2.si ise Muhammed (Ahmet) Peygamberdir. Zira bu ikisi de Musa Peygamber ile dünya üzerinde tanınmış peygamberlerin başını çekmektedirler. Öte yandan “senin gibi şeriat sahibi” anlamı kullanılacak olursa, az önceki ikili alternatif ikiden bire inmiş olur, zira İsa Mesih’in şeriati “Bir yanağına tokat atana diğerini dön” iken, Muhammed Peygamberinki Musa Peygamberinkiyle aynı olan “Kısasa kısas”tır. Üçüncü olarak peygamberlik bakımından “senin gibi” kastedilmişse, o zaman yine oklar Muhammed Peygamberi gösterir, zira ne Musa ne de Muhammed Peygamberin “El Mesih” sıfatları vardı, fakat ikisi de Kur’an’a göre hem Resul hem de Nebilerdi. İsa Mesih diğer peygamber içinde hem Resul, hem Nebi ve aynı zamanda da Mesih olan tek peygamberdir. Dördüncü olarak ise “senin gibi” denilmekle Musa peygamberin doğumu kastedilmiş de olabilir. Eğer bu şekilde ise buradan yine Muhammed Peygamber anlaşılır, zira İsa Mesih, yeryüzünde babasız dünyaya gelen tek insan olması hasebiyle ne Musa ne de Muhammed Peygambere benzer.

Ayette geçen diğer bir husus ise “onlara kardeşleri arasından” ifadesidir. Allah burada Musa Peygamberle konuşurken, Musa Peygamberin muhatabı olan İshakoğullarının kardeşleri arasından bir peygamber çıkaracağını bildirmektedir. Bilindiği gibi İshakoğullarının kardeşleri İsmailoğullarıdır. Eğer burada “onlara kendi aralarından” ifadesi kullanılsaydı, o zaman ayette müjdelenen peygamber İsa Mesih veya İshakoğullarına gönderilmiş başka bir peygamber olabilirdi. Fakat ayetteki “kardeşleri arasından” ifadesi doğrudan doğruya müjdelenen peygamberin İsmailoğullarından geleceğini belirtmektedir. Bilindiği gibi İsmailoğulları arasında Muhammed peygamberden başka hiçbir peygamber zuhur etmemiştir. Yasa’nın Tekrarı kitabından müjdelenen peygamberin Muhammed (Ahmet) Peygamber olduğu kesinleşmektedir.

Yine aynı ayette sözü edilmesi gereken son husus ise “Sözlerimi O’nun ağzından işiteceksiniz” ifadesidir. Kur’an’ı hakkıyla inceleyen herkes şahittir ki, o, öğretileriyle, içerdiği bilgilerle, bilimsel ve matematiksel mucizeleriyle şüphesiz Allah Kelamı’dır. Ayrıca birçok ayetin başındaki “Kul” yani “Söyle!” emri, konuşanın Ahmet Resul değil, bizzat Allah olduğunu kanıtlar ve bu hadise “Sözlerimi O’nun ağzından işiteceksiniz” ifadesiyle tam tamına örtüşmektedir. Bu açıklamalardan sonra az önceki konu başlığında sorduğumuz sorunun cevabı da verilmiş olmaktadır. Yasa’nın Tekrarı 18:18-19’da belirtilen peygamber, delilleriyle görüldüğü gibi Ahmet Resul ise, İsrailoğullarına Rabbin verdiği vaatler ancak ve ancak onların Allah Kelamı olan Kur’an’ı kabulüyle gerçekleşecektir. Bu müthiş hadise, Tevhid inancının dünya geneline İsrailoğulları tarafından Kur’an ile yayılacağı müjdesi anlamına gelmektedir. Kur’an “Büyük İsrail” için Tanah’ta da müjdelendiği gibi yeni bir ruh olacaktır:

“Onlara tek bir yürek vereceğim, içlerine YENİ BİR RUH koyacağım. İçlerindeki taş yüreği çıkarıp onlara etten bir yürek vereceğim.” (Hezekiel 11-19)

“Size yeni bir yürek verecek, içinize YENİ BİR RUH koyacağım. İçinizdeki taştan yüreği çıkaracak, size etten bir yürek vereceğim. Ruhumu içinize koyacağım; kurallarımı izlemenizi, buyruklarıma uyup onları uygulamanızı sağlayacağım.” (Hezekiel 36:26-27)

Kur’an ise Hezekiel Peygamberin bu kehanetini tasdiklemektedir:

“Biz böylece sana katımızdan BİR RUH vahyettik. Sen kitap nedir iman nedir bilmezdin. Ancak onu, dilediğimiz kulları doğruya ulaştıran bir ışık kıldık. Sen elbette doğru yola kılavuzluk ediyorsun.” (42:52)

Kur’an, İsrailoğulları için yeni bir antlaşma olacaktır ve inananları Tanah’ın yükümlülüklerinden kurtarıp, onlara pratiğe geçirilmesi çok daha kolay bir yaşam sistemi sunacaktır. Bilindiği gibi Kur’an, Muhammed Peygamberin vefatından en az iki asır sonra kaleme alınmış sözde hadis kitaplarındaki ritüelleri onaylamamaktadır. Kur’an’daki Din’de ritüel yoktur:

“Ama o günlerden sonra İsrail halkıyla yapacağım antlaşma şudur, diyor Rab; ‘Yasamı içlerine yerleştirecek, yüreklerine yazacağım. Ben onların Rabbi olacağım, onlar da Benim halkım olacak. Bundan böyle kimse komşusunu ya da kardeşini, ‘Rabbi tanıyın’ diye eğitmeyecek. Çünkü küçük büyük hepsi tanıyacak Beni’ diyor Rab...” (Yeremya 31:33-34)

Kur’an, Mesih’in Ehl-i Kitap’a sunacağı Tanah’ta müjdelenmiş Şalom Antlaşması’dır.

‘İsa Mesih’in Dünyaya İkinci Gelişi’ makalesinde de belirtildiği gibi, İsrailoğullarının Allah’ın tüm buyruklarını yerine getirmesi kendilerine Mesih tarafından sunulacak Kur’an ile vuku bulacaktır. Yukarıda çeşitli ayetlerde de izah edilmesinin yanında, aşağıdaki ayette de Rabbimiz Arapçada ‘İslam’ anlamına gelen ‘Şalom’ antlaşmasını İsrailoğullarına sunacağını Hezekiel Peygamber tarafından müjdelemiştir:

“Kulum Davut [1] onların kralı olacak, hepsinin tek çobanı olacak. Benim buyruklarımı izleyecek, kurallarıma uyacak, onları uygulayacaklar. Kulum Yakup’a verdiğim, atalarınızın yaşadığı ülkeye yerleşecekler. Kendileri, çocukları, çocuklarının çocukları Ebediyet için orada yaşayacaklar. Kulum Davut Ebediyetle onların önderi olacak Onlarla Şalom antlaşması yapacağım. Ebediyet’in Antlaşması onlarla olacak. Onları yeniden oraya yerleştirip sayıca çoğaltacağım. Mabedimi Ebediyet için onların ortasına kuracağım. Konutum aralarında olacak; onların Rabbi olacağım, onlar da benim halkım olacak. Mabedim sonsuza dek onların arasında oldukça uluslar İsrail’i kutsal kılanın ben Rab olduğumu anlayacaklar.” (Hezekiel 37:24-28)

İsrailoğulları kimlerdir?

İsraloğulları terimi günümüzde ne yazık ki İslam-Hadis literatüründen ve Yahuda halkından ötürü sadece bir ırk ile sınırlandırılmaktadır. Bu ise Kur’an’a inanan birçok kimsenin aklını kurcalamaktadır: “Nasıl olur da Allah, bir insan ırkını sadece kan bağı dolayısıyla ön plana çıkarır? Halbuki Rabbimiz çeşitli Kur’an ayetlerinde inananların üstün olduklarını vurgulamaktadır.” Bunun cevabı yine tarih bilgisinde yatmaktadır.

Bilindiği gibi İsrail ismi Allah tarafından Yakup Peygambere verilen isimdir. Yakup Peygamberin oğlu Mısır’a gidip orada devlet yönetiminde yer edinince ailecek oraya taşınmışlar ve burada uzun yıllar ikamet etmişlerdir. Bundan sonra da orada sadece Allah’a inanmışlar ve birçok insanın da Allah’ın Dini’ne girmesine vesile olmuşlardır. Musa’nın kayın babası olan Yetro’nun Musa peygamber sayesinde Allah’ı tek ilah olarak kabul etmesi gibi... Bu şekilde birçok insan Allah’ı Tek Rab olarak kabul ederek ‘İsrailoğlu’ olmuşlardır.

Günümüzde de aynı şey geçerli olacaktır. Bugünkü Yahudi ve Hristiyanlar olan İsrailoğullarının Kur’an’ı kabul etmesiyle tüm dünyadaki Muvahhitler İsrailoğlu kimliği altında birleşecek ve Rab tarafından yalnız Allah’a dönüldüğü için diğer milletlerden üstün tutulacaklardır.

                                                                                Taner Eon DEMİRCİ LOPEZ

-------

[1] Hezekiel peygamber Davut peygamberden sonra gelmiştir. Ayetin başında kendisinden önce gelip vefat etmiş olan Davut peygamberin ileride İsrail’in başı olacağınu müjdelemiştir. Bu ise vefat etmiş biri için olanaksızdır. Bunun sebebi Tanah’ta kullanılan edebî kriterdir. Tanah’ta Davutoğlu lakaplı olmasından ötürü Mesih için ‘Kulum Davut’ ifadesi kullanılmaktadır. Dolayısıyla burada bahsedilen şahıs İsa Mesih’tir.

[1] Yeremya 33:14-17, Hezekiel 34:23-30’da aynı pasajlar daha birçok başka pasajda yer almaktadır...

[2] 2:105, 109; 3:64, 65, 69, 70, 71, 72, 75, 98, 99, 110, 113, 199; 4:123, 153, 159, 171; 5:15, 19, 59, 65, 68, 77; 29:46; 33:26; 57:29; 59:2, 11; 98:1, 6